Jesienna aura bywa przygnębiająca. A jeśli dodamy do tego jeszcze deszcz, wiatr, brak słońca…to jakby nie patrzeć, ciężko zachować pogodę ducha czy energię przez cały dzień. Ja w takich momentach marzę o filiżance dobrej, aromatycznej herbaty. Wręcz kontempluję takie chwile, są dla mnie bardzo ważne. Mogę się wyciszyć, odpocząć, zebrać myśli. Przymknąć oczy i …odpłynąć. Zresztą, ci, którzy mnie znają, wiedzą o moim umiłowaniu do herbaty ;) Ostatnim moim odkryciem jest biała herbata z płatkami róży. Ale nie o herbacie chcę tu mówić, lecz o czymś, co sprawia, że z jeszcze większą rozkoszą popijamy ten gorący napój.

Konfitura cytrynowa. Do herbaty. Zrobiłam ją zaledwie dwa dni temu a już zdążyliśmy się w niej zakochać! Naprawdę! I wiecie co? Już nie wyobrażam sobie herbaty bez łyżeczki tego bursztynowego cudeńka :P

Następnym razem zrobię ją z podwójnej, a nawet potrójnej porcji, by mieć pewność, że będę mogła zachwycać się nią, kiedy tylko najdzie mnie ochota. Jeden słoiczek dziś powędruje do mojej psiapsióły. Hmm…ciekawe, czy i ona straci głowę dla tego smaku? Oj, coś czuję, że tak…

Przepis jest prościutki, lecz czasochłonny. Ale smak jest wart tego poświęcenia ;)

Składniki:

• kg cytryn
• kg cukru (lub ciut więcej, w zależności od cytryn)
• litr wody

1. Cytryny porządnie myjemy, najlepiej wyszorować je szczoteczką, wkładamy go garnka i zalewamy wodą. Odstawiamy na 24 godziny.
2. Następnego dnia zmieniamy wodę i gotujemy całe cytryny 30 minut. Odcedzamy, zalewamy nową wodą i znów odstawiamy na 24 godz.
3. Odcedzamy i kroimy w kosteczkę, usuwając pestki.
4. Z  wody i cukru gotujemy syrop. Wrzucamy pokrojone cytryny i gotujemy na małym ogniu, aż staną się przezroczyste i mięciutkie. Dosyć często trzeba mieszać je drewnianą łyżką, bo mogą się przypalić :P
5. Słoiczki wyparzamy i przekładamy do nich konfiturę, odstawiamy do góry dnem.

Pokochacie ją za swą prostotę i smak!

Źródło: Susanna